मान कहयो मेरी माय, मनै सांवरियो परणाय लिरिक्स

मान कहयो मेरी माय, मनै सांवरियो परणाय लिरिक्स –

मान कहयो मेरी माय,
मनै सांवरियो परणाय ।
सांवरियो परणाय मात मेरी,
सांवरियो परणाय ।। टेर ।।

ऐसे वर को क्या वरु जो,
जनम और मर जाय ।
वर करीये एक सांवरो रे,
अमर चूड़ो हो जाय ।।1।।

जहर पियालो राणो भेजियो रे,
दयो मीरा ने जाय ।
कर चरणामृत पी गई रे,
थे जाणो रधुनाथ ।।2।।

सर्प पिटारो राणो भेजियो रे,
दयो मीरा ने जाय ।
खोल पिटारो मीरा पहरियो रे,
बण गयो नौशर हार ।।3।।

मीरा हर की लाडली रे,
राणों बन को ठूंठ ।
समझायो समझ्यो नहीं रे,
ले जाती बैकुंठ ।।4।।

मीरा जन्मी मेड़ते रे,
राणों गढ़ चित्तोड ।
कलियुग में भगति करी रे,
गुरु मिल्या रैदास ।।4।।

Maan kahyo meri maay,
Main saawriyo pranaay.
Saawriyo pranaay maat meri,
Saawriyo pranaay. (Tera)

Aise var ko kya varu jo,
Janam aur mar jaay,
Var kariye ek saawro re,
Amar choodo ho jaay. (1)

Jahar piyalo raano bhejiyo re,
Dayo Meera ne jaay,
Kar charanamrit pee gayi re,
Thee jaano Radhunath. (2)

Sarp pitaaro raano bhejiyo re,
Dayo Meera ne jaay,
Khol pitaaro Meera pehriyo re,
Ban gayo Naushar haar. (3)

Meera Har ki laadli re,
Raano ban ko thoonth,
Samjhaayo samjhyo nahin re,
Le jaati Baikunth. (4)

Meera janmi medte re,
Raano garh Chittod,
Kaliyug mein bhakti kari re,
Guru milya Raidas. (4)